“De huidige regelgeving blijkt in de praktijk te complex, legt een zware administratieve last op organisaties en zorgt voor onduidelijke en onvoorspelbare subsidiebeslissingen. Dat moet anders”, vertelt Degrande. In de voorstellen van Degrande staat onder andere een verregaande vereenvoudiging van het decreet. Het huidige systeem met een kluwen van functies en rollen wordt herleid tot twee duidelijke pijlers: cultuur en gemeenschapsvorming.
Die focus is belangrijk, vindt Degrande. “Vandaag is het decreet een verzameling geworden van organisaties, waarvan er slecht enkele zich écht bezighouden met cultuur. Nochtans is dat wel de oorspronkelijke doelstelling van het decreet. Dat moet in de toekomst helder gesteld worden: cultuur en gemeenschapsvorming zijn een essentiële voorwaarde”, klinkt het.
Degrande wil daarnaast ook de rechtszekerheid garanderen: “Subsidies mogen niet terechtkomen bij organisaties die aantoonbaar segregatie bevorderen, oproepen tot geweld of polarisatie tolereren. Tegelijk worden de grondwettelijke vrijheden van vereniging en meningsuiting gerespecteerd via duidelijke, objectieve en toetsbare criteria.”
De voorstellen herstellen ook de politieke verantwoordelijkheid in het subsidiebeleid. “Beoordelingscommissies kunnen advies blijven geven, maar de uiteindelijke beslissing ligt heel helder bij de Vlaamse Regering. Daarin zijn we heel duidelijk: een advies is een advies. Daarover bestaat geen discussie. Dat verhoogt de transparantie en de democratische legitimiteit van het cultuurbeleid”, stelt Degrande.
